Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2012

Μην πείτε το ψωμί, ψωμάκι

Το ενοχοποιούμε γιατί μας παχαίνει. Η αλήθεια όμως είναι ότι το ψωμί είναι βασική τροφή για μία ισορροπημένη διατροφή.

Ένα από τα πλέον απαγορευμένα τρόφιμα όταν καλείστε να κάνετε διατροφή και από τα πιο δύσκολα να αντισταθείτε εάν βρεθούν δίπλα στο πιάτο σας. Λευκό, πολύσπορο, ολικής αλέσεως, από ότι κι αν είναι φτιαγμένο, η μυρωδιά του φρέσκου ψωμιού έχει την δύναμη να σας παρασύρει σε ατασθαλίες. Αφού λοιπόν ακολουθήστες το ρητό «παν μέτρον άριστον» καλό είναι να γνωρίζετες και τις ιδιότητες του κάθε τύπου ψωμιού ώστε να μην πέφτετε θύμα στην θερμιδική παγίδα του.

Ο κλινικός διαιτολόγος και διατροφολόγος Γιώργος Λάντις αναλύει τους τύπους του ψωμιού και σας εξηγεί τι μπορεί να σας προσφέρει ο καθένας.
Ποιος είναι ο ρόλος του ψωμιού στην διατροφή μας;
Αναμφίβολα το ψωμί έχει αποτελέσει βασικό τρόφιμο στη διατροφή μας και σπάνια λείπει από το καθημερινό Ελληνικό τραπέζι. Πολύ συχνά ακούγεται η έκφραση « το ψωμί παχαίνει», « αν μπορούσα να μην τρώω καθημερινά ψωμί θα έχανα πιο εύκολα βάρος» τα οποία κατά κάποιο τρόπο έχουν ενοχοποιήσει το ψωμί ως κάτι το παχυντικό. Η απάντηση σε όλα αυτά μάλλον συνδέεται με το ότι το ψωμί όπως και όλα τα υπόλοιπα τρόφιμα έχει να προσφέρει σε μία ισορροπημένη διατροφή. Αν το δούμε στη βάση του το ψωμί είναι προϊόν του σιταριού και το σιτάρι στην φυσική του μορφή αποτελεί ένα εξαιρετικό τρόφιμό και αναπόσπαστο κομμάτι της ανθρώπινης διατροφής με ρίζες στην αρχαιότητα σχεδόν σε όλους τους λαούς. Ίσως το μόνο που διαχωρίζει το κατά πόσο το ψωμί είναι μια υγιεινή επιλογή είναι κατά βάση το αλεύρι από το οποίο φτιάχνεται.
Ποιοι είναι οι πιο συχνοί τύποι ψωμιού;
Αν προσπαθούσαμε να κατηγοριοποιήσουμε το ψωμί θα το κατηγοριοποιούσαμε με βάση το αλεύρι σε λευκό- σταρένιο, αλεύρι από κριθάρι (λευκό), αλεύρι το οποίο περιέχει πίτουρο κατά σχεδόν 90% (ολικής αλέσεως), αλεύρι από καλαμπόκι, αλεύρι από βρώμη και αλεύρι από σίκαλη.
Πιο συγκεκριμένα
Ολικής αλέσεως:
Τα ψωμιά τα οποία παράγονται από αλεύρι ολικής αλέσεως επωφελούνται από τη διατήρηση του φλοιού του σιταριού με αποτέλεσμα να περιέχουν ένα σύμπλεγμα βιταμινών Β, βιταμίνη Ε, σίδηρο, μαγνήσιο, σελήνιο και πρωτεΐνες. Φυσικά αυτό που το χαρακτηρίζει είναι η υψηλή περιεκτικότητα του σε φυτικές ίνες οι οποίες συμβάλουν στο αίσθημα κορεσμού, την καλή λειτουργία του πεπτικού συστήματος καθώς και στην αργή απορρόφηση των υδατανθράκων που περιέχονται στο ψωμί με αποτέλεσμα να ρυθμίζουν τα σάκχαρα του αίματος. Επίσης η φυτική ίνα που προέρχεται από το σιτάρι ολικής αλέσεως συμβάλλει σημαντικά και στη μείωση των επιπέδων χοληστερόλης. Εδώ όμως να προσθέσουμε ότι το ψωμί ολικής αλέσεως όπως και το λευκό άλλωστε περιέχει και μια σημαντική ποσότητα ζάχαρης και άλατος – νατρίου και αυτό έχει να κάνει με τη γεύση αλλιώς το ψωμί που φτάνει στα χέρια μας και ιδιαίτερα το ολικής αλέσεως θα ήταν άνοστο.
Πολύσπορα : Σε ότι αφορά τους τύπους των ψωμιών το ολικής αλέσεως μπορεί να είναι και πολύσπορο το όποιο περιέχει σπόρους, αλλά μπορεί και να είναι ένας συνδυασμός διαφορετικών αλευριών προερχόμενα από κριθάρι, σίκαλη, βρώμη, καλαμπόκι με αποτέλεσμα να περιέχει μια πληθώρα βιταμινών, ιχνοστοιχείων και φυτικών ινών. Κάτι παρόμοιο αποτελεί και το γερμανικό ψωμί.
Καλαμποκίσιο: Το ψωμί από καλαμποκάλευρο γνωστό και ως μπομπότα έχει θεωρηθεί μια καλή πηγή λουτείνης η οποία συσχετίζεται με την υγεία των ματιών και αποτελεί καλή πηγή φωσφόρου και μαγνήσιου.
Λευκό: Το λευκό ψωμί ή πολυτελείας το οποίο αποτελεί μία πολύ καλή πηγή υδατανθράκων οι οποίοι χρειάζονται για να διατηρούμε τα επίπεδα ενέργειας μας αλλά ταυτόχρονα το λευκό ψωμί είναι φτωχό σε βιταμίνες, ιχνοστοιχεία, φυτικές ίνες και περιέχει μια σημαντική ποσότητα ζάχαρης και άλατος.
Γενικά: Η εικόνα και η γεύση του ψωμιού μπορεί να ποικίλει ανάλογα με το τι περιέχει όπως καρύδια, παπαρουνόσπορο, αμύγδαλο, σταφίδες, ελιές και πολλά άλλα. Όμως αυτό που κατά κύριο λόγο το κατηγοριοποιεί είναι το αλεύρι από το οποίο παρασκευάζεται. Επομένως το ψωμί μπορεί να περιέχει σταφίδες αλλά ταυτόχρονα μπορεί να είναι και ολικής αλέσεως. Φυσικά καλό είναι να επιλέγουμε τα ολικής αλέσεως σε οποιαδήποτε μορφή αλλά αυτό που φαίνεται να κάνει τη διαφορά είναι η ποσότητα η οποία καταναλώνουμε σε ημερήσια βάση και να το αντιμετωπίζουμε ως ένα ακόμη τρόφιμο στη συνολικά ισορροπημένη διατροφή μας.
πηγή