Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2012

Η σχέση μητέρας- γιού

Χτίστε την πάνω σε νέες, υγιείς βάσεις και κερδίστε και οι δύο.


Η σχέση του αγοριού με τη μητέρα του είναι πάντα μοναδική.
Πρόκειται για τη σχέση πρότυπο που θα το ακολουθεί σε όλη του τη ζωή και θα αναβιώνει ή θα αναζητείται σε όλες του τις σχέσεις.Όλα τα παιδιά αποκτούν ιδιαίτερη σχέση με τη μητέρα τους καθώς στις περισσότερες περιπτώσεις είναι ο συνδετικός κρίκος με το εξωτερικό περιβάλλον. Η μαμά θα τα μάθει πώς να προσαρμόζονται και να αντιδρούν στο περιβάλλον.

Τα αγόρια μαθαίνουν μέσα από τη σχέση αυτή, πώς να φέρονται στο άλλο φύλο αλλά και στις κοινωνικές τους σχέσεις, τι να περιμένουν και τι να προσφέρουν.Αγόρια που λάμβαναν το μήνυμα από τη μητέρα ότι αξίζουν τα πάντα ενώ η μητέρα ήταν διαρκώς εκεί για να ικανοποιεί την κάθε τους επιθυμία, περιμένουν συνήθως στις αισθηματικές τους σχέσεις να τους να τους δίνονται τα πάντα χωρίς εκείνα να κάνουν ιδιαίτερο κόπο.
Αντίθετα, τα αγόρια που μεγαλώνουν με μια δοτική μεν, με όρια στις παροχές δε μητέρα, αντιλαμβάνονται ό,τι όσοι μας αγαπούν έχουν και την προσωπική τους αξία και τις προσωπικές τους επιθυμίες οι οποίες πολλές φορές μπορεί να μη συμφωνούν με τις δικές τους.
Μια παγίδα στην οποία πέφτουν πολλές φορές οι μητέρες αγοριών είναι η δημιουργία του «τέλειου άντρα». Έχουν υπερβολικές απαιτήσεις από το παιδί και το νουθετούν από πολύ νωρίς ώστε να αποκτήσει τη συμπεριφορά ενός μικρού κύριου. Αυτό καταπιέζει την παιδικότητα του παιδιού και το αγχώνει γιατί θέλει να γίνει αυτό που πρέπει, αυτό που του λέει η μαμά. «Να είσαι φρόνιμος, να μην είσαι άγριος όπως είναι τα άλλα αγόρια», τέτοιες φράσεις φορτώνουν συναισθηματικά το παιδί και το μπερδεύουν.
Ακόμα ένα στοιχείο που καμιά φορά περιπλέκει τις σχέσεις στις οικογένειες με αγόρια, είναι η μετάθεση της υποχρέωσης για αγάπη και προστασία της μαμάς από τον μπαμπά στο παιδί
. Ιδιαίτερα δε σε οικογένειες όπου οι γονείς δεν έχουν στενή σχέση και επικοινωνία, το παιδί, ακόμα και υποσυνείδητα, λαμβάνει το μήνυμα από τη μητέρα ότι πρέπει να καλύψει το κενό. Όταν αυτή η αίσθηση συνοδεύεται από φράσεις όπως «μόνο εσένα έχω», «ο μόνος άντρα που με αγαπάει είσαι εσύ» κ.α. το παιδί αισθάνεται μια απέραντη ευθύνη απέναντι στη μητέρα και μια ακόμα μεγαλύτερη ενοχή απέναντι στον πατέρα.
Μέσα από τη σχέση με τη μαμά το αγόρι θα μάθει να φέρεται με σεβασμό και τρυφερότητα το άλλο φύλο. Θα μάθει ότι δεν είναι κακό να είμαστε ευαίσθητοι και ότι προσφέρουμε σε όποιον αγαπάμε. Όπως, για να πάρει τα μεγαλύτερα οφέλη από αυτή τη σχέση, πρέπει πάντα να υπάρχει ένας μπαμπάς που κάνει τη μαμά χαρούμενη και ήρεμη, ώστε το παιδί να μη φορτώνεται με ευθύνες που δεν του αναλογούν και σκέψεις που το ανησυχούν.

VIA