Παρασκευή, 18 Μαΐου 2012

Ο Johnny Depp είναι ένας άπλυτος εφηβικός έρωτας.


Ο Johnny Depp ήταν πάντα ένα θέμα προς (γυναικεία κατά κύριο λόγο) συζήτηση. Άλλες τον έβλεπαν στον ύπνο τους και άλλες δεν ήθελαν να τον δουν ούτε ζωγραφιστό. Όπως και να 'χει, ο πιο μποέμ σταρ του σύγχρονου Χόλιγουντ και ένας άντρας που δεν περνάει απαρατήρητος, κάθεται ενώπιον της πιο δύσκολης επιτροπής: των γυναικών


Ο διανοούμενος με εσάνς... Τέξας της Ιωάννας Μαμάη
Johnny Depp. Ποτέ δεν μου άρεσε. Πάντα θεωρούσα το στυλάκι του πολύ δήθεν, πολύ στημένο. Ακόμα θυμάμαι την έκπληξη των συμμαθητριών μου όταν άκουγαν πως όχι μόνο δεν μου άρεσε αλλά τον ψιλοαπεχθανόμουν. Και αυτό που ακολουθούσε ήταν τσακωμός. Ok, δεν μου έκανε κάτι ο άνθρωπος αλλά δεν τον μπορώ. Και αυτό που δεν αντέχω είναι που υιοθετεί το στυλ του ψαγμένου, του διανοούμενου αλλά αυτό που αποπνέει -τουλάχιστον σε μένα- είναι μια εσάνς Τεξανού.
Ωστόσο, σε πρόσφατη έξοδό μου εντόπισα τον Έλληνα σωσία του και μπορώ να ομολογήσω ότι αυτήν την εσάνς δεν την έχει.
Το ξέρω Johnny στεναχωρήθηκες πολύ με την άποψή μου αλλά τι να κάνεις... That's life.

 
O Γιάννης ο ταλαντούχος της Ιωάννας Παχούλη
Απανταχού φανατικές θαυμάστριες του Johnny μη με λιθοβολήσετε, αλλά ποτέ δεν πέθαινα για εκείνον, και όπως βλέπω ακριβώς από πάνω, δεν είμαι η μόνη. Ούτε τον είχα "κολλήσει" στο δωμάτιό μου όταν ήμουν μικρή, όσο και αν τα περιοδικά με βομβάρδιζαν με γιγαντοαφίσες του.
Όμως, για να είμαι ειλικρινής, αυτό που πραγματικά θαύμαζα πάντα ήταν το ταλέντο του και η ικανότητά του να μεταμορφώνεται στον ήρωα κάθε ταινίας του. Και δεν ήταν θέμα μόνο κουστουμιών και μακιγιάζ- υπερπαραγωγή, αλλά ενός σπάνιου, πηγαίου ταλέντου.
Είτε ως μοναχικός και μυστήριος Edward Scissorhands, είτε ως εκκεντρικός Ed Wood, αλλά και ως καπετάνιος Jack Sparrow στους Πειρατές της Καραϊβικής με έκανε να αναρωτιέμαι πώς γίνεται να με πείθει τόσο, ώστε να ξεχνάω την πραγματική του ταυτότητα. Ποια η καλύτερη επιβράβευση για έναν ηθοποιό από το να ξέρει πως κάθε φορά σε καθηλώνει με την ερμηνεία του; Γιατί ο Johnny το ξέρει πολύ καλά.


Ο λιγδιάρης και άπλυτος της Έλενας Μπουζαλά
Μαυρίλα, κρύο χιούμορ, μισό θρίλερ, μισή κωμωδία, κάτι κουρασμένα παλικάρια ο Johnny Depp και φυσικά ο αυτοκολλητός του (8 ταινίες είναι αρκετές) Τim Burton αναζητούν αίμα και όση ζωή τούς έχει απομείνει στον κινηματογράφο ως βρικόλακες στο “Dark Shadows”. Το μακιγιάζ βαρύ και πολύ, οι εκφράσεις ακραίες και τα εφέ πολλά. Ουφ, ποτέ δεν μου άρεσαν αυτές οι φορτωμένες ταινίες και πολύ περισσότερο αυτός ο λιγδιάρης ο Τζόνι.

  Εκκεντρικός, με χαϊμαλιά, ακανόνιστες τρίχες στο μουστάκι, στα μάγουλα και τα μαλλιά, γυαλιά με χρώμα, κασκόλ αριστερού, ρούχα όχι απαραίτητα στο νούμερο του και μπότες που μάλλον δεν τις βγάζει ούτε στην παραλία, μεγάλοι ντεμοντέ γιακάδες, τι να μου αρέσει σε κορίτσια;
Όπως στην προσωπική ζωή του, έτσι και στην καριέρα του και την επιλογή των ταινιών του αρχίζει να κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο. Ενώ ακόμα γελάει ο κόσμος με τον "Τουρίστα", ο Ντεπ έπαιξε για τέταρτη φορά τον “Πειρατή της Καραϊβικής”, γιατί μάλλον νόμισε ότι θα του χαρίσουν το franchise. Φυσικά, δεν χρειάζεται να αναφέρω το "Μεθυσμένο Ημερολόγιο" που μάλλον το έκανε σε κανένα τρίμηνο hangover.
Το κυνήγι του αμερικανικού ονείρου οδήγησε τον Τζόνι στο Παρίσι, όπου πλέον περνάει τον περισσότερο χρόνο του, καθώς στην Ευρώπη βρίσκει περισσότερη αποδοχή (και καλό κρασί). Έζησε μια ζωή σαν πολλά παραμύθια (Finfing Neverland, Alice In Wonderland...), έκανε τυχαία το στρατιωτικό του (Platoon) και για να μην τον αδικήσω συμπλήρωσε και ένα καλό βιογραφικό με το "Ed Wood", το "Donnie Brasco" δίπλα στον Al Pacino και ως Dillinger.

  Γιατί όλα όμως πρέπει να γυρίζουν γύρω από τον Ψαλιδοχέρη; Αξεσουάρ, μαγικές δυνάμεις, κουνέλια από καπέλα, πολύχρωμο μακιγιάζ, μάτια υπερβολικά βαμμένα και ανοικτά; Σαν να νιώθει άνετα μόνο κάτω από τις μπογιές και σαν να θέλει σούπερ φαστ ή σούπερ σλόου για να εκφραστεί.
Σαν άντρας τα είπα και πιο πριν. Μάλλον δεν πλένεται κάθε μέρα.


Το μεγάλο απωθημένο της Καιτούλας και της Νίκης Ρωμανού
Μπορεί να πιστεύεις ότι η μοίρα σε έχει μουντζώσει όταν στέκεσαι αποσβολωμένη μπροστά στις σέξι φωτογραφίσεις της Κέιτ Μος δαγκώνοντας τα χείλη από τη ζήλια για την ομορφιά, το κορμί, τα πλούτη και την καλή (;) ζωή της αλλά σε ένα πράγμα η Καιτούλα τρώει σίγουρα τη σκόνη σου. Τα χρόνια πέρασαν μαζί και οι εφηβικές σου υστερίες για τον "θεό" Τζόνι Ντεπ -μη σου πω ότι το τωρινό σου boyfriend είναι μακράν πιο όμορφο- όμως η Κέιτ ακόμα να τον ξεπεράσει. Ναι OK, εκείνη δεν τον είχε πόστερ στο δωμάτιο αλλά ολοζώντανο στο κρεβάτι της παρέα με τα γύρω-γύρω "καλούδια" του εκκεντρικού lifestyle –βλέπε ναρκωτικά και αλκοόλ- όμως πέρασαν ούτε ένα ούτε δύο αλλά 17 ολόκληρα χρόνια και ακόμα και σήμερα θεωρείται κοινό μυστικό ότι η Καιτούλα δε θα σταματήσει ποτέ να σιγοβράζει στο ζουμί της για το άδοξο τέλος του θυελλώδους έρωτα που έζησαν αυτοί οι δύο τη δεκαετία του 1990.

  Τι και αν εκείνη έβαλε κουλούρα μόλις πέρυσι με παρανυφάκι την κόρη της Λίλα Γκρέις, και ο Τζόνι δεν αποχωρίζεται εδώ και χρόνια τη σύντροφό του Βανέσσα (Παραντίς) και τα δύο τους παιδιά παρά τις κακές γλώσσες περί χωρισμού; Προσωπικά, σε περίπτωση που την πετύχω κάπου τυχαία στο Λονδίνο, θα της αφιερώσω το γνωστό στίχο για τους αιώνια πονεμένους "Για τις παλιές αγάπες μη μιλάς"». Poor Kate!

Ο εφηβικός έρωτας της Αμαλίας Κουλακιώτη
Τον Johnny Depp τον ερωτεύτηκα όχι μία αλλά δύο φορές. Να εξηγηθώ. Κατά καιρούς "ερωτευόμουν" διάφορους διάσημους, κυρίως ηθοποιούς γιατί ανέκαθεν είχα σχέση πάθους με τον κινηματογράφο. Εννοείται πως δεν ήταν πραγματικοί έρωτες και πως μου περνούσε γρήγορα αυτός ο ενθουσιασμός. Μετά τα 13 μου, σταμάτησαν και τελείως. Ο Johnny είναι διαφορετική ιστορία. Πλέον μου έχει περάσει εντελώς η όποια πώρωση, αυτό δε σημαίνει όμως πως δεν τον είχα ερωτευτεί. Δυο φορές!
Η πρώτη ήταν κάπου εκεί γύρω στο γυμνάσιο. Όταν τον βλέπεις σε ταινίες όπως οι "What's Eating Gilbert Grape", "Arizona Dream", "Don Juan DeMarco", "The Brave" κ.α. με το μακρύ μαλλί, τα ινδιάνικα χαρακτηριστικά και το επαναστατικό πνεύμα, ε δεν θέλει και πολύ! Ο Johnny Depp κοσμούσε ως αφίσα το εφηβικό μου δωμάτιο και αποτελούσε αντικείμενο συζήτησης στα διαλείμματα. Θυμάμαι ότι το δίλημμα εκείνες τις μακρινές εποχές ήταν "Johnny Depp ή Brad Pitt".
Στη συνέχεια μου πέρασε το "κόλλημα" και σταμάτησα να ασχολούμαι. Μέχρι που ήρθε ο Jack Sparrow. Captain Jack Sparrow. Η ιδιοφυής, ψυχεδελική και γενικώς θεότρελη ερμηνεία του Johnny στους Πειρατές μου θύμισε όλους εκείνους τους λόγους που με είχε γοητεύσει στο παρελθόν.
Το μοναδικό μου ερώτημα πλέον είναι "θα τον ερωτευτώ και σαν vampire;"
Πες τον όπως θες. Άπλυτο, ατημέλητο, ποζερά, φρικιό. Και αν στον χάριζαν, να μην τον δεχόσουν. Να τον έστελνες σε εμένα...

 via