Παρασκευή, 27 Απριλίου 2012

Βρέθηκε το σημείο G?

Λίγους μήνες αφ’ ότου μία μεγάλη ανάλυση κλινικών μελετών κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει το σημείο G, το φημολογούμενο ως σημείο της υπέρτατης σεξουαλικής ηδονής για τις γυναίκες, ένας συνταξιούχος αμερικανός γυναικολόγος ανακοίνωσε πως το εντόπισε!
Η ανακοίνωσή του έχει προκαλέσει σάλο μεταξύ των συναδέλφων του, διότι η έρευνά του βασίζεται στη νεκροτομή που πραγματοποίησε σε μία και μόνο γυναίκα ηλικίας 83 ετών.

Όπως γράφει στην «Επιθεώρηση Σεξουαλικής Ιατρικής» (JSM) ο δρ Άνταμ Οστρζένσκι, από το Σεντ Πίτερσμπεργκ της Φλόριντα, το σημείο G είναι μία μικροσκοπική δομή που μοιάζει με τσαμπί από σταφύλια και βρίσκεται μέσα σε έναν υποκύανο ασκό βαθιά μέσα στο πρόσθιο τοίχωμα του κόλπου.
«Δρώντας ως όργανο στύσης, η δομή αυτή προκαλεί ανέγερση του τοιχώματος του κόλπου κατά την έναρξη της σεξουαλικής διέγερσης», δήλωσε.
Ο δρ Οστρζένσκι φωτογράφησε το σημείο αυτό στη διάρκεια της νεκροτομής που πραγματοποίησε στην 83χρονη.
Διχογνωμίες

Το γεγονός όμως ότι το απομόνωσε μόνο σε έναν άνθρωπο, έχει προκαλέσει διχογνωμίες στην επιστημονική κοινότητα.
«Το ότι βρέθηκε αυτή η δομή σε μία ηλικιωμένη και νεκρή γυναίκα, δεν αποτελεί απόδειξη ότι υπάρχει σε όλες τις γυναίκες, ούτε ότι σχετίζεται με την σεξουαλική ικανοποίηση», είπε η δρ Έλενα Ράτνερ, επίκουρη καθηγήτρια Μαιευτικής, Γυναικολογίας & Αναπαραγωγικής Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Γέιλ. «Δεν υπάρχει απόδειξη ότι αυτό που βρέθηκε στην νεκροψία αποτελεί το επίκεντρο της πυελικής ικανοποίησης».
Ακόμα πιο απορριπτική είναι η δρ Λέονορ Τίφερ, αναπληρώτρια καθηγήτρια Ψυχιατρικής στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης. «Δεν μπορούμε να εξάγουμε κανένα απολύτως συμπέρασμα από αυτή τη δημοσίευση, διότι δεν ξέρουμε απολύτως τίποτα για την ερωτική ζωή της γυναίκας», είπε.
Αν και συμφωνεί πως τίποτα δεν μπορεί να αποδειχθεί από ένα και μόνο περιστατικό, ο δρ Κρίστοφερ Έστες, επίκουρος καθηγητής Μαιευτικής & Γυναικολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι, δεν απορρίπτει τα συμπεράσματα του δρος Οστρζένσκι.
«Αυτό που βρήκε θα μπορούσε να είναι μία ανατομική δομή που σχετίζεται με το σημείο G, διότι όσες γυναίκες υποστηρίζουν ότι έχουν οργασμό όταν διεγείρεται αυτό το σημείο, αναφέρουν πως νιώθουν να σκληραίνει κάποιο σημείο στον κόλπο τους που εγείρεται και μοιάζει να έχει σχήμα αμυγδάλου ή φιστικιού. Η περιγραφή αυτή συνάδει με το σημείο που φωτογραφίζεται στη νέα έκθεση».
Το σημείο Gπήρε το όνομά του από τον δρα Ερνστ Γκράφενμπεργκ, έναν γερμανό γυναικολόγο ο οποίος είχε ανακοινώσει ότι το ανακάλυψε το 1950. Η περιοχή όπου βρίσκεται και η οποία περιγράφεται κάπου στο πρόσθιο τμήμα του κόλπου, αποτελεί πηγή ερωτικής διέγερσης για περίπου μία στις δύο γυναίκες.
Ωστόσο μέχρι σήμερα δεν είχε βρεθεί και αποτελούσε κάτι σαν το... UFO της γυναικολογίας, αφού κανείς δεν ήξερε εάν είναι μία αληθινή ανατομική δομή ή μία αντίδραση του τοιχώματος του κόλπου στην σεξουαλική διέγερση.

Μάλιστα τον Ιανουάριο, επιστήμονες που ανέλυσαν όλα τα διαθέσιμα ερευνητικά στοιχεία για το σημείο G είχαν καταλήξει στο συμπέρασμα πως τελικά δεν υπάρχει.

Η νεκροτομή
Για να εντοπίσει την δομή που πιστεύει ότι αντιστοιχεί στο σημείο G, ο δρ Οστρζένσκι χρειάσθηκε επτά ώρες, στη διάρκεια των οποίων αφαιρούσε προσεκτικά τη μία στοιβάδα του τοιχώματος του κόλπου της 83χρονης μετά την άλλη.
Είχε αφαίρεσε πέντε στοιβάδες όταν εντόπισε έναν υποκύανο ασκό πάνω από μία δομή του τοιχώματος του κόλπου που λέγεται περινεϊκή μεμβράνη. Αφού άνοιξε τον ασκό, ανακάλυψε μέσα του έναν ιστό που έμοιαζε με τσαμπί από σταφύλια και διέθετε μία προέκταση που έμοιαζε με λευκό σκοινί. Η δομή αυτή είναι μικροσκοπική – έχει μήκος από 0,125 έως 0,35 εκατοστά και ύψος 0,04 εκατοστά.
«Είναι τόσο μικρή (η δομή), που εύκολα θα μπορούσε να είχε διαφύγει της προσοχής μου», παραδέχτηκε ο δρ Οστρζένσκι.
Πως μπορεί όμως κάτι τόσο μικρό να παίζει ρόλο στην σεξουαλικότητα; Ο δρ Οστρζένσκι λέει πως ο ιστός αυτής της δομής μοιάζει με τον στυτικό ιστό – και εικάζει ότι με την διέγερση, η δομή αυτή ανυψώνει το τοίχωμα του κόλπου προκαλώντας αισθήσεις γύρω από την κλειτορίδα ή δημιουργώντας τις δικές της.
Ωστόσο, ο δρ Έστες επισημαίνει πως «ο πραγματικός ρόλος που διαδραματίζει αυτή η δομή στην σεξουαλική λειτουργία παραμένει άγνωστος».