Τρίτη, 26 Ιουλίου 2016

Σφουγγάρι απ' την ταράτσα μας!!!

 Ομολογώ ότι δεν είχα ιδέα ότι τα φυσικά σφουγγάρια βγαίνουν και στο χώμα και το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να τρέξω στο Google και να διαπιστώσω ότι πρόκειται για τις μακρόστενες “λούφες” που είτε πωλούνται ολόκληρες (για τρίψιμο πλάτης) είτε κόβονται σε κομάτια για διάφορες χρήσεις.


Το “φυσικό σφουγγάρι” είναι ποικιλία κολοκυθιάς που μας ήρθε απο την Ασία και οι συγκεκριμένοι σπόροι, που μοιάζουν με μαύρους πασατέμπους, ανήκουν κατά πάσα πιθανότητα στο είδος Luffa aegyptiacaΕλλύφη η αιγυπτιακή, σύμφωνα με το "Φυτολογικόν Λεξικόν" του Π. Γ. Γενναδίου.
Φυτό αναρριχώμενο, θέλει κι αυτό ζέστη όπως όλα τα κολοκυθοειδή και φυτεύεται όταν η θερμοκρασία κυμαίνεται μεταξύ 21-35 βαθμών. Θέλει όμως και το χώμα του και σίγουρα δεν μπορεί να φυτευτεί στα καφάσια του μποστανιού της ταράτσας. Προς το παρόν, τα δύο από τα τρία σπόρια που φύτεψα σε μία μικρή γλάστρα στις αρχές Μαΐου, δείχνουν να μεγαλώνουν κανονικά.

Το σχέδιο είναι να τα μετακινήσω σε λίγο μεγαλύτερες, ξεχωριστές γλάστρες και μόλις πάρουν τα πάνω τους να αποφασίσω αν θα φυτευτούν σε ειδικό παρτέρι από ξύλινες παλέτες (που σχεδιάζουμε να φτιάξουμε) ή αν θα ακολουθήσουμε την πρόταση του Άντυ και θα πειραματιστούμε με το σύστημα-σακούλα (βρήκαμε κάτι τεράστιες, για μπάζα οικοδομών).
Αν όλα πάνε καλά, θα ακολουθήσω τις οδηγίες του Φτιάχνω μόνος μου . Θα ανακατέψω το χώμα με στάχτη πριν φυτέψω τις κολοκυθιές (για να αποθαρρύνω τα σκουλήκια) και θα δοκιμάσω να τις συνοδεύσω με κατιφέδες και ρίγανη, που απομακρύνουν τα έντομα και τα σκαθάρια.
Για το πρόβλημα των στοιχείων της Φύσης δεν έχουμε λύση στην ταράτσα. Είναι ανοιχτή και στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα και τα σημεία με δυνατότητα στήριξης είναι ελάχιστα. Παρόλα αυτά, θα το διακινδυνεύσουμε. Έχουμε παρατηρήσει ότι μετά το αρχικό σοκ – και με όλη τη σχετική φροντίδα – τα φυτά προσπαθούν να προσαρμοστούν και τα περισσότερα τα καταφέρνουν. Δεν είναι τα πιο ευτυχισμένα φυτά εκεί έξω αλλά είναι ζωντανά και σκληραγωγημένα φυτά πόλης.
πηγή